سوتی روزنامه جام جم در شماره پنجشنبه خود که در ویژه نامه دانش و پزشکی چاپ شده، از آن سوتی هاست که فقط زمانی رخ می دهد که روزنامه نگاران دچار روزمرگی و تکرار مکررات ملال آور می شوند. این اتفاق نمی افتد مگر زمانیکه توقع مسئولین روزنامه ها از خبرنگاران و روزنامه نگارانشان در حد یک کارمند معمولی باشد که وظیفه شان تنها و تنها پر کردن صفحات است و بس. من مطمئنم که مسئول صفحه ۱۵ ویژنامه دانش و پزشکی جام جم اصلاً نفهمیده که در متن تابلوی تخته سیاهی که انیشتن کنار آن ایستاده چه چیزی نوشته شده است وگرنه هرگزتن به این کار نمی داد. بهرحال سوتی سوتی بدی است. خدا به داد مسئول صفحه و سردبیر و ... برسد!
در متن عکس شما وقتی کلمات را بصورت پینگلیش می خوانید متوجه می شوید که آلبرت انیشتن نوشته: " عجب غلطی کردم این اتم و اینا رو راه انداختم!! بابا محمود جون بی خیال شو جون من! "
نکته باریک تر از مو دراین قبیل ماجراها آن است که معمولاً در روزنامه هایی که دولتی هستند و آبشخور مالی شان از دولت است لااقل ۵ تا ۱۰ نفر صفحات را با دقت می خوانند تا مبادا چیزی نوشته و چاپ شود که موجبات دردسر برای چنین روزنامه هایی را فراهم بیاورد. جالب اینجاست که معمولاً اینگونه سوتی ها بیشتر در همین روزنامه ها اتفاق می افتد. بدبختی اینجاست که قربانی اول و آخر این ماجراها همیشه خبرنگار و مسئول صفحه مادر مرده است وبس! و هرگز یقه مدیر مسئول و همان کسانی که وظیفه شان مراقبت از سوتی ندادن صفحات است، را کسی نمی گیرد. دست آخر هم خبرنگار و مسئول صفحه یا عامل دشمن می شوند، یا جاهل و نادان!
