|
داشتم یک گزارش راجع به تسبیح و انگشتر می نوشتم، یادم افتاد که عکس جالبی از یک عمو سیبیلو در مشهد دارم که خیلی دیدنی است. عکس را برایتان می گذارم. البته میترا خانم مرا دعوت به این بازی وطن کرده است که آنهم به چشم می نویسم. فعلاً این عکس را ببینید تا بعد!
+ نوشته شده توسط احمد جلالی فراهانی در سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386 و ساعت
22:49 |
|
درباره وبلاگ
شناسنامه ام می گوید سیزدهمین روز خرداد فصل شکفتن من بوده است. لابد!
کسی چه می داند؟ شاید هم شناسنامه ام دروغ بگوید! هر چه که هست حالا سی و سه بهار از آن همه خرداد می گذرد و من هنوز پیرم! درست مثل حضرت آدم. راستش نوشتن برای من بدترین کار است. گناه ناکرده. زهر ننوشیده و جرم نپوشیده. با این همه این بدترین کار شغل من است. نوشتن و نوشتن و نوشتن! هر روز در روزنامه ها شما را می نویسم و گاهی در اینجا خودم را. البته این تمام من نیست. شاید تمام من زخمه ایست که گاه گاهی به سه تاری می زنم. و این تمام دار و ندار من است. احمدک دبیر! پیرترین کودک دنیا که هنوز هم کودکانه دنیا را تجربه می کند. به همان سادگی و همان خوش باوری! |
