شنیدم که در صدمین سال اکتشاف نفت در مسجد سلیمان، با حضور وزیر نفت کشف این ماده سیاه را که در ایران طلای متمولان است و بلای مستضعفان، علی رغم اعتراض های مردمی به جشن نشسته اند. جشنی که در آن هیچ اشاره ای به مصیبت و فلاکت مردم مسجد سلیمان نشده است.
مصیبت و فلاکتی که دامان خونگرم ترین مردم ایران را بس آلوده و سیاه کرده است. مردمی که نفت از سر و کول شان بالا می رود و از آن جز گازهای خفقان آور و گرمای وحشتناک تابستان و خاموشی و بی آبی در داغ ترین روزهای تابستان نصیبی نبرده اند. شاید بد نباشد در این همهمه و به به و چه چه نگاهی مستند و غیر تکراری به ( در تصویر فوق، نخستین چاه نفت ایران و خاورمیانه را می بینید ) واقعیات مسجد سلیمان داشته باشیم. کسی چه می داند، شاید چند ده سال بعد همین بلا بر سر مردم تمام ایران برود.
جوشش نفت از دل خاک هنوز که هنوز است از اصلی ترین مشکلات مردم مسجد سلیمان است. در بسیاری از کوچه پس کوچه های شهر و بویژه در محله های نفتون و سیبرنج و هشت بنگله نفت از دل زمین می جوشد و پر کردن چاله نفت هایی این چنینی توسط ماموران شرکت نفت هم نمی تواند جلوی تخریب زمین را بگیرد.
جالب اینجاست که ماموران شرکت نفت به جای خشکاندن سرچشمه و یا مهار چاه نفت، چاله نفت های این چنینی را با سنگ و سیمان و بتن پر می کنند و به گفته اهالی بعد از چند وقت تمام این ملات را نفت می بلعد و دوباره سر از دل خاک به بیرون بر می افکند.
از دیگر مشکلات مردم مسجد سلیمان هوای آلوده به گازهای سمی ناشی از چاه های نفتی است که مهار آنها برای شرکت نفت صرفه اقتصادی ندارد و این شرکت ترجیح می دهد به ترتیبی که در عکس می بینید آنها را بسوزاند و همین امر موجب تشدید آلودگی و گرمای وحشتناک شهر می شود.بسیاری از مردم مسجد سلیمان از بیماری های ریوی رنج می برند و دچار تنگی نفس هستند. در مواقعی از سال آتش این سر حلقه ها خاموش می شود و افزایش میزان گاز سمی موجود در هوا موجب تخریب خانه ها می شود. اتفاقی که در بهمن ماه سال گذشته موجب ویرانی یکی دو خانه در مسجد سلیمان شد.
با گذشت صد سال از کشف نفت در مسجد سلیمان مردم این شهر هنوز که هنوز است از داشتن فاضلاب شهری محروم هستند و این مسئله باعث آلودگی آبهای سطحی و جاری شهر شده است. ( چنانکه در عکس می بینید ) این نکته را فراموش نکنم که در مسجد سلیمان در بهترین حالت آب جیره بندی است و تمام خانه های شهر بر سقفشان منبعی دارند که آب را برای ساکنین ذخیره می کند و اهالی هر ۴۸ ساعت یکبار می توانند این منابع را پر کنند.
گرما در این شهر بقدری بالاست که ۸ ماه از سال را مردم بدون استفاده از آبگرم کن سپری می کنند و آب داغ از بزرگترین معضلات مردم برای استحمام و نظافت است. ضمن آنکه اغلب آبهای جاری شهر آلوده به مواد نفتی است ( تصویر را ببینید ) و همین موضوع باعث شده تا مردم شهر نتوانند استفاده بهینه و مطلوبی از آبهای سطحی شهر کنند. امری که البته با یک یا چند دستگاه تصفیه حسابی قابل حل است.
+ نوشته شده توسط احمد جلالی فراهانی در دوشنبه ششم خرداد 1387 و ساعت
2:30 |
